liseyi eğitimini dışarıdan tamamlamanın hayalini kuruyor.

AA muhabirinin edindiği bilgiye göre, 1986 yılında Yahya Kaptan Mahallesi'nde Bilal ve Emine Yıldırım'ın ilk çocuğu olarak dünyaya gelen Özlem Yıldırım'a çeşitli bakterilerin bel kemiklerinde neden olduğu enfeksiyona bağlı olarak kemik veremi teşhisi konuldu.

Doktorların Özlem'in ameliyat olması halinde ölme veya felç kalma riski bulunduğunu söylemelerine rağmen aile, Özlem'in ameliyat olmasına karar verdi. Ameliyatın ardından belden aşağısı felç kalan Özlem, yürüme yetisini de kaybetti.

Engeli ve okulun uzak olması nedeniyle ilköğretime başlayamayan Özlem, 2 yıl boyunca annesi Emine Yıldırım ile birlikte çalışarak okuma yazma öğrendi. 20 yaşına geldiğinde okuma yazmayı öğrendiği annesinin tavsiyesi ile ilköğretimi dışarından bitirmeye karar veren Özlem, 5 yıl boyunca girdiği sınavları başarıyla tamamlayarak ilköğretim diploması aldı.

Şu an babasıyla birlikte Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Meslek Edindirme Kursları'ndaki (KO-MEK) bilgisayar kursuna giden Özlem, orta öğretimini de dışarıdan tamamlamanın hayalini kuruyor.

Yürüme engelli Özlem Yıldırım, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 13 günlükken geçirdiği hastalık sonucu felç olmasının ve yürüme yetisini kaybetmesinin kendisini hiç bir zaman umutsuzluğa düşürmediğini söyledi.

Engelli olmanın günlük hayatta insanların kendisine ön yargıyla bakmasına neden olduğunu ve bunun da hayatını zorlaştırdığını aktaran Yıldırım, annesinin desteği ile bu sorunları aştığını, annesinin her hayatının her anında kendisine destek olduğunu söyledi.

Hayata umutla bakmasının en önemli kaynağının annesi olduğunu vurgulayan Yıldırım, "Engelim yüzünden okula gidemedim ama annem evde öğretmenim oldu, okuma yazmayı bana öğretti. Annem benim öğretmenim, arkadaşım oldu. Annem günlük hayattaki bütün işlerimle uğraştı. Engellim yüzünden yapamadığım bütün işleri annemle birlikte yaptım" diye konuştu.

Annesinin okuyamaması yüzünden kendisinin eğitimine büyük önem verdiğini anlatan Yıldırım, şöyle konuştu:

"Annemin tavsiyesi üzerine 20 yaşında ilköğretimi dışarıdan bitirmeye karar verdim. İlköğretimi 5 yılda tamamladım ve ilköğretim diploması aldım. Diploma almam benim için bir dönüm noktası oldu. Ondan sonra da hayatta bazı şeyleri başarabileceğimi anladım. Şimdi babamla birlikte KO-MEK'in bilgisayar kursuna gidiyorum. Kendimi her açından geliştirmek istiyorum. Ailem bana her anımda destek oluyor. Beni "sen bunu yaparsın" diyerek teşvik ediyorlar. Ben de onların desteğini boşa çıkarmıyorum. Evde oturursanız engellinizle baş başa kalırsınız ama ben dışarıda olmayı seçtim. Örneğin burada çok sayıda arkadaşım, ağabeyim, ablam var. Onlar da bana destek oluyor. Bu ortam insana gelecekte daha iyi şeyleri başaracağınızı düşündürüyor. Böyle olunca da aşılması çok zor gibi görünen şeyler bir bir ortadan kayboluyor. Bu kursta çok mutluyum. Bu kurstan sonra artık orta öğretimimi tamamlamak istiyorum. Belki ondan sonra da üniversiteye giderim. Diğer engelli kardeşlerim de inansınlar, hayata küsmesinler... Hayat kendisine küsülecek kadar uzun değildir. Dışarı çıksınlar engellini yensinler."

- KOCAELİ