Elazığ Sivrice'nin Soğukpınar Köyü'nde 1974 yılında 'cam kemik' hastalığıyla dünyaya gelen Erdal Gür'ün, daha bebekken yürümeye çalışırken bacakları kırılmaya başladı. Tedavisi olmayan hastalığı yüzünden hiç okula gitmedi, hiç çocukluk arkadaşı olmadı. Ailesinin de hastalığı konusunda bilgisi olmadığı için 22 yaşına kadar hiç evden çıkmadı, tekerlekli sandalyesi bile olmadı. Ancak, Gür'ün ailesinin İstanbul'a taşınması hayatını tamamen değiştirdi. Burada, Fiziksel Engelliler Vakfı sayesinde tekerlekli sandalye sahibi olan Gür, vakfın okuma- yazma kursuna yazıldı. 6 ayda okuma- yazmayı öğrendi. Tekerlekli sandalyesiyle dış dünyaya açılan Gür, artık kabına sığmıyordu. Bir iş sahibi olmak istiyordu. Bir arkadaşının teklifiyle kontörlü telefon dükkânında çalışmaya başladı. Yaklaşık 10 yıldır da bir akrabasının Kartal'daki marketini işleten 37 yaşındaki Gür, "Kasada duruyorum. Para üstü veriyorum, telefonla siparişleri alıyorum. Bilgisayarda Excel, Word, muhasebe programlarını kullanıyorum. Veresiye defterini bilgisayar ortamında tutuyorum. Toptancılara siparişleri veriyorum. İlk başta para üstü vermeyi bilmiyordum. Bir gün sinirlendim, kasayı kapattım gittim. Ama yılmadım. Benim için gelen fanatik müşterilerim var. Sırf ben buradayım diye alışverişe geliyorlar" dedi.

EHLİYET BİLE ALDI
Her gün sabah saatlerinde Bedensel Engelliler Dayanışma Derneği'nde de gönüllü olarak çalışan Gür, evinde kalan engelli arkadaşlarına dışarıya çıkıp sosyal hayata katılmaları tavsiyesinde bulundu. Sınavları başarıyla geçerek sürücü ehliyeti alan Gür'ün, şu anki tek hayali ise bir otomobil almak.