Allah (c.c) insanlara sağlık sıhhat verirken, bazen de özürlü ve doğuştan engelliyle, sonradan engelli olan birçok insanımızın varlığını unutmayalım. Sağlam ve sıhhatli olan hemen herkesin de engelli adayı olduğunu, birgün başımıza gelecek bir olay, kaza ve hastalıkla engelli olacağımızı düşünerek, engelli kardeşlerimize bakış açımızı ayarlamalı ve onlara elimizden geldiğince yardımcı olmalıyız. Belediyelerde yol ve kaldırımlar da engellilerin rahat geçebileceği çıkış ve inişler yapmalı. Yok, mu diyeceksiniz elbette var, onu bir engelliye sorun “cambazlık yapmamız lazım, yapılan iniş ve çıkılarda, her an yeni bir kaza geçirebiliriz.” diyorlar. Demek ki doğru ve düzgün yapılmamış. Belediyemizin bu konuyu yeniden inceletip, aslına uygun yapması lazımsa, öyle yaptırması gerekir. Engelli kardeşlerimizin bir dileği de, çarşıya çıktıklarında gidebilecekleri bir tuvalet yok? Beni bağışlayın, engelli olmayan insanlar maalesef umumi tuvaleti olmayan ilimiz de camilerle işlerini halledebiliyor, peki engelli kardeşlerimiz ne yapacak? Gazi caddesine ya da istasyon caddesine bir engelli tuvaleti şart değil mi? Bırakın engelli tuvaletini “umumi” bir tuvalet yapın, içinde de engelli tuvaleti olsun.

 

Bu hassas ve önemli konuya yetkililerin duyarlı olacağını umuyorum. Kolordu Komutanımız Sayın Mustafa Korkut Özarslan’ın özürlü ve engellilerle nasıl ilgilenip yardımcı olduğunu gördük. Hakikaten engellilerin isteklerini yerine getirirken çok candan davrandığını izledik. Bütün bürokratlarımızın aynı duyarlılığı göstermesini ve bu insanlara yardımcı olmalarını bekliyoruz. Bahse konu ettiğim tuvalet engelli vatandaşlarımız için çok önemli. Bu nedenle merkezi bir yerde ya da ana artel bir yolda yapılması elzem diye düşünüyorum. Nereden çıktı demeyin. Geçen hafta ki yazıma bir bakayım dedim, kıymetli bir okuyucumun yorumunda okudum. İnceledim çok haklı olduğunu gördüm ve yazdım. Umarım bu yazıyı yetkililer gaile alırlarda “tuzak” gibi iniş çıkışlar düzeltilerek tuvalet konusuna da çözüm getirirler diye umuyorum. Engelli kardeşlerimizi ben de ihmal etmişim. Toplum olarak yakınımızda engelli biri yoksa pek aldırmıyor ve düşünemiyoruz. Hani derler ya “ateş düştüğü yeri yakar” Hâlbuki benim merhum amcam Hüseyin Eroğlu ( ona Allah’tan rahmet diliyorum) 25 yıl felçli gezdi. Tekerlekli sandalyeyi ve motoru hiç unutmadım, ama nedense bende bu çok önemli kardeşlerimi unutmuşum… Bu arada bayram yaklaşırken bazı esnaflarımızın yine faiş fiatlarla ürün satmaya çalıştıklarına şahit oluyoruz. Lütfen fırsatçılara fırsat vermeyelim. Doğru ve düzgün esnaflara lafımız yok.

 

Onlar beni sakın yanlış anlamasınlar. Benim kimleri kastettiğimi onlarda bilir. Bu aziz mübarek günlerin sonuna doğru yaklaşırken birbirimizi kırmadan, hem engellilerimizin ihtiyaçlarına cevap verelim hem de fırsatçılık yapmayalım. Rabbim tüm insanlarımızı kazadan beladan korusun. Ramazan Bayramında tatil olduğundan, şimdiden herkesin Mübarek Ramazan Bayramını yürekten kutluyor Allah sağlıkla tekrar nasip etsin temennisiyle, saygılar sunuyorum.

Bünyamin Eroğlu