Zaman zaman bizi tam olarak tanımayan okurlarımızdan çok ilginç mailler alıyoruz. Birisine ‘iyi’ diyoruz ‘vay efendim niye iyi imiş’, ‘kötü’ diyoruz ‘vay efendim niye kötü imiş’ her yaşanılan olay bu sütunlarda olduğu gibi ya da tüm detayları ile perde arkası ile yazılamaz ki. Yalnız şunu çok açık olarak ifade ediyorum ki iyi dediklerimizle de kötü dediklerimizle de bizim bağlantımız yüzde 1’dir. Zaten o yüzde 1’lik bağlantıyı da bu sütunlara aktarmayız. Gelelim bugünkü yazı konumuza. Sayın Valimiz Aydın Nezih Doğan daha Konya’ya gelmeden, makama oturmadan ‘İyi bir vali bu işten Konya kazançlı çıkacak’ dedik. Allah’a şükürler olsun ki o gündür bu gündür Sayın Valimiz ile ilgili yanılmadık. Haaa Sayın valimizin fırçaladığı müdürleri, Belediye binası önünde başkanlık filan değil adeta insanlık dersi verdiği Belediye Başkanlarını duyduk. Onlar Sayın Valimize dudak bükmüş olabilirler ama şunu hiç kimse unutmamalıdır ki Sayın Valimiz Konya’da Türkiye Cumhuriyeti Devleti’ni Sayın Cumhurbaşkanımızı, Sayın Başbakanımızı temsil ediyor. Bilmeyenler bunu bilmeli ayaklarını ona göre denk atmalıdır.

Bendeniz onca lüzumsuz işimin arasında hasbelkader şehrimizde faaliyet gösteren 4 spor kulübünde fiilen görev yapıyorum. (Tabii buna gayri resmileri dahil etmiyoruz). Bunlardan birisi de ampute futbol branşında faaliyet gösteren Konya Engelliler Gücü’dür. Allah için bugün itibari ile ailemde sülalemde bir tane engelli insan ya da ampute futbol ile ilgilenen tek bir Allah’ın kulu yok. Ama başta dedik yaa ampute futbol için maddi manevi fedakârlıkların yanı sıra zaman ayırarak kapı kapı dolaşarak hatta dilencilik yaparak bizim kapımızı çalan insanlara yardımcı olmaya çalışıyoruz. Bu bizim ampute futbol takımının üç oyuncusu aynı zamanda Türk Milli takımının oyuncusu. Yani olaya sadece engelli insanlara sahip çıkma, onların spor yapmalarına vesile olma filan değil, Konya adına güzel şeylere katkı sağlamak idi. Neyse lafı uzatmayalım bizim bu amputecilerin kimseden para pul iş aş filan istedikleri de yok. Yeter ki bir sıcak samimi el bir de güler yüz. Hele hele bu insanların omuzlarına şöyle bir dokunup sırtlarını pış pışladınız mı onlar artık dünyanın en mutlu insanları oluverirler.

Gelin görün ki bu garibanlar 2 yıldır Büyükşehir Belediye Başkanımız Sayın Tahir Akyürek’ten randevu alamıyorlarmış. Yanılmıyorsam beş altı ay önce başka bir konunun görüşülmesi sırasında Sayın Başkanımıza bu insanlardan bahsettim. Tahir Başkan son derece samimi olarak konudan haberi dahi olmadığını söyledi. Ancak o gündür bu gündür bizim amputeciler tüm ısrarlarına tüm kapılara dayanmalarına rağmen Başkanla yine de hiç görüşememişler.

Biz Sayın valimizden söz edince bizim çocuklar bizden habersiz Vali Bey’den randevu almışlar. Son dakikada durumu bize bildirip ‘Abi mutlaka sen de gel’ deyince dün sabah vali beyin makamına bir kez daha çıktık. Uzun lafın kısası Sayın Valimiz o devlet adamı olmanın verdiği zeka, kabiliyet, tecrübe, olgunluk ile beş dakikada değil bir dakika işleri çözüp bu insanların yüzlerini güldürdü dualarını aldı adeta onları uçuruverdi. Aynı zamanda milli takımın da oyuncusu olan engelli Seyit Bey’in valiliğin merdivenlerinden bir inişi vardı ki anlatamam. Ama mutluluğundan arabayı nereye park ettiğini unutup o civarda beş dakika arabayı aradığımızı söyleyebilirim.

Evet dün sabah valilikten çıkıp gazetede misafirlerimizi ağırladıktan sonra bu satırları yazarken bende belki de dünyanın en mutlu hatta huzurlu insanı idim. Çünkü Sayın Doğan’ın kabulü ve bir çift güzel sözü ile engelli insanlarımız uçuyordu. Sayın Valim bu engelli sporcular adına sizlere minnettarım. Sonsuz teşekkürler.