25 Mayıs 2012 Cuma Saat 07:58
ONLİNE

Basın ve Yayın Haber Siteleri
Bookmark and Share
Reklam Alanı
Reklam Alanı
Reklam Alanı
Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Ne Zaman Mutlu Oluruz!...
07 Mayıs 2011 Cumartesi Saat 23:06
Trabzon Değirmendere Mahallesinde babadan kalma evlerinde yaşayan Kemal ve Şadiye Aşkın çiftinin yüzü gülmüyor.

6 çocuk sahibi olan Aşkın ailesinin 4 çocuğu spastik engelli ve sera hastalıklı.
En büyük sıkıntıları ise engelli 4 çocuğunun yaşadığı evlerine yol olmaması. 26 senedir her sabah öğle akşam çocuklarını sırtında 80 merdiven taşıyıp yola indiriyorlar. Sırtlarında taşıyarak eğitim için okula getiriyorlar, tedavileri için hastaneye getiriyorlar. Ölüme terk edildiklerini söyleyen Baba Aşkın, “ Burada sadece biz yaşamıyoruz ama bizim engelli 4 çocuğumuz var. Biz fazla bir şey istemiyoruz sadece 40 metrelik bir yol olsun. Dar da olsa bir yolumuz olsun çocuklarımı el arabasında taşımaya bile razıyım” diyor.

Pazar günü dünya anneler günü… Herkes annesi için çiçek kucaklarken Trabzonlu Şadiye anne, 4 spastik özürlü çocuğunu kucaklayıp 80 merdiven inerek hastaneye götürmek zorunda. Çünkü 40 yıl önce yapılan ve kümese benzeyen evlerinin yolu bile yok… Yinede yıllardır hayattan küsmeyen ve çocuklarını terk etmeyen Şadiye ana,”Onlar için ölürüm” diyor.

Akraba Evliliği

Yarın Dünya anneler gününü herkes evinde çiçeklerle kutlamaya hazırlanırken, Trabzon’un Değirmendere Mahallesi’nde yaşayan 6 çocuk annesi Şadiye Aşkın, yolu olmayan evlerinde yaşam savaşı veriyor. 26 yıldır çocuklarını büyüttüğü evlerine getirmek yoldan 80 merdiven çıkmak zorunda kalan anne Aşkın’ın 4 çocuğu da akraba evliliği nedeniyle spastik özürlü…

Yolumuzu Yapın Yalvarırım

Yine de yaşam savaşından vazgeçmeyen acılı anne, “Ben kendim için hiçbir şey istemiyorum. 4 çocuğumu tedavi ettirmek için yıllardır bu merdivenleri çıkıp inmek zorunda kaldım. Şimdi gücüm kalmadı. Evimiz bile yoğun yağmurda su geçiriyor. Çocuklarıma yardım edin. Yolumuzu yapın yalvarırım. Çocuklarım için ölürüm!” diyerek isyan etti.

Acılı annenin gözyaşını tutamadığı an; “Kızım bana bakıyor dili döndüğünce ‘Anne biz ne zaman mutlu olacağız, evimiz olacak. Biz ne zaman mutlu olacağız diyor’ diyor. Benimki de ana yüreği, nasıl cevap vereyim?”

Bu yazı toplam 148 defa okundu.
Bookmark and Share
Reklam Alanı
Bu Yazıya Henüz Yorum Eklenmemiş.
Ayşegül DOMANİÇ YELÇE
Tam bir yıl oldu O’nu kaybedeli…
ARŞİVDE ARA
ETİKETLER
Reklam Alanı
Reklam Alanı
Reklam Alanı