Türkiye'nin dört bir yanında görev yapan ve şimdi emekliliğinin tadını çıkaran Nurhan Öğretmen'le, eğitimden ve eğitimin şimdiki durumundan konuştuk.

RÖPORTAJ: AYŞEGÜL TOPCU

Eskiden öğretmenler sanki daha bir idealistti, eğitime daha çok önem veriyor gibiydi. Belki eskiden öğretmenler bu kadar çok geçim derdi çekmiyordu da ondan mı böyleydi bilemiyorum. Ama Nurhan Coşkun o eski öğretmenlerden. Yıllarca anaokulu öğretmenliği yapan Nurhan öğretmeni bir bankta arkadaşıyla otururken bulduk.

Sizi tanıyabilir miyiz?

Ben Nurhan Coşkun, 1954 Bolu doğumluyum. Anaokulu öğretmeniyim. İki çocuk annesiyim.1975 yılına kadar Bolu'daydım. Şu an emekliyim Ankara'da yaşıyorum, eşim de bankadan emekli. Ailem Bolu'da olduğu için sık sık Bolu'ya gidip geliyorum.

Hangi illerde görev yaptınız?

İlk görev yerim Akçakoca, daha sonra Adapazarı Hendek, Nevşehir Merkez, Bolu Kıbrıscık, Bolu Mudurnu, Balıkesir Manyas, Zonguldak Devrek. 2001 yılında emekli oldum.

Eskiyle kıyasladığınızda Bolu'da ne gibi farklılıklar var?

Çok büyük farklılıklar var. Önceden üniversite yoktu. Bolu kırsal bir yaşam içersindeydi. Üniversite açıldı. Minnet duyuyoruz, sağ olsun İzzet Baysal, Bolu'nun babası Bolu'da eğitim düzeyini yükseltti. Bolu'da iş olanakları genişledi, yeni fabrikalar kuruldu.

Öğrencelerinizle aranızdaki iletişim nasıldı?

Beş altı yaşa sen ne verirsen alırlar. Onlar için öğretmen idealdir. Anne baba hiçbir şey bilmez. Hep öğretmenim bilir derlerdi. Şimdikiler ben biliyorum öğretmenim, internette görmüştüm diyorlar.

Eğitimci olarak eski öğrencilerle şimdiki öğrencileri kıyasladığınızda ne gibi farklılıklar var?

Ben yirmi beş yıl yedi ay öğretmenlik yaptım. Eskiden iletişim araçları bu kadar gelişmemişti. Bilgisayar yoktu. Çocuklar her şeyi bizden öğreniyordu. Şimdi beş altı yaş çocuğu her şeyi internetten öğreniyor. Şimdiki çocuklar daha şanslı ama ne yazık ki artık öğretmenlerin bilgisine önem verilmiyor. Aileler eskiden çocukların özgürlüğünü kısıtlıyordu. Şimdi çocuklar özgür kişiliği gelişiyor, bu teknolojinin avantajları. Eskiden çocuklar kişiliği gelişemeden hayata atılıyordu.

Engelli öğrenciniz var mıydı onlarla nasıl iletişim sağlıyordunuz?

Vardı. Ben özellikle alırdım onları birebir ilgilenirdim. Konuşmayı bilmezdi, Devrek'te bir kızım vardı. Ona şarkı söylemeyi öğretmiştim. Mudurnu'da öğretmen arkadaşımın oğlu menenjitten beyin hasar görmüş konuşmayı, şarkı söylemeyi öğretiyordum ona da. İşitme engelli öğrencim vardı. İşitme cihazı takması için aileyi uyardım. Ona konuşmayı öğrettim. Onlar sevinçlerini çok farklı gösterirler zıplalar, beni sarılıp öperler.

Eğitimci olmaktan memnun musunuz?

Dünyaya bir daha gelsem yine öğretmen olurum. Yine anasınıfı öğretmeni olurum. Şimdi yeniden göreve başlasam, yirmi beş yıl yine çalışırım. Sıfır altı yaş arası çocuklar melek, onlar hiçbir kötülüğü bilmezler. Kötülüğü onlara okul, aile ve çevre öğretir.

Şimdi okul öncesi eğitim mecburi. Bunu nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bence okul öncesi eğitim çok çok önemli. Önceden çocuk direk birinci sınıfa getiriliyordu. Çocuk o zaman neye uğradığını şaşırıyordu. Çocuk sınıfa girmek istemez, arkadaşlarıyla, öğretmeleriyle hemen kaynaşamaz. Görüş alanı çocuğun anasınıfında genişlemeye başlar. Önceden çocuklar at gözlüğüyle bakardı.

Şuan okul öncesi öğrencilerine İngilizce, okuma yazma öğretiliyor. Siz öğretiyor muydunuz?

Biz sadece bildiğimiz İngilizce basit şarkılar öğretirdik, tabii anlamını bilmezdi çocuklar. Şimdi öğrencilere drama, İngilizce dersi veriliyor. Ayrı ayrı öğretmenler ders veriyor, şimdiki öğrenciler bu konuda daha şanslı, okul öncesi eğitimin mecburi olması çok iyi oldu. Psikolojik olarak anaokulu çocuğunu ilkokula hazırlıyor. Çocuk kaynaşmayı, paylaşmayı öğreniyor. Her şeyi bilerek ilkokula başlıyor.

Eğitim alanında iktidarın çalışmalarından memnun musunuz?

Hiçbir şey yapmıyor ki iktidardan memnun olayım. Türkiye taş devrine doğru geri saymaya başladı. Hiç gelişime yok, daha da geri gidiyoruz. İktidar, büyükler için bir şey yapmıyor ki çocuklar için yapsın.

Bolulu olarak Abant'la ilgili ne düşünüyorsunuz?

Doğa harikası katlediliyor. Betonlaşma niyetiyle ağaçlar kesilir, orman yangınları çıkartılır. Orman yangınlarının nedenini aklı çalışan herkes biliyor.