Üç dört yaşlarında küçük bir kız çocuğu, babası ve dedesi engelli, babası spastik. Bunların hepsi çok doğal, ilgimi çeken küçük kızın babası ve dedesine rağmen tekerlekli sandalye kullanan insanlardan korkması. Günü hergün dedesinin Başkanı olduğu dernekte geçmesine rağmen tekerlekli sandalye kullanan engellilerden ürkerek annesinin etekleri altına saklanması oldukça ilgimi çekti.O KÜÇÜK BİR ÇOCUK .OLURMU ÖYLE ŞEY çocuk oyle düşünebilir çok küçük .insanlar her an engelli olabilir .

Çok anlamlı bir konu bence,ben 15 yıl önce geçirdiğim bir kaza sonucu engelli kaldım.16 yaşında bir oğlum var ve ben dernekte aktif olarak görev yapmaktayım yıllardır.Oğlumda 4 yaşından beri içimizde geçiyor çoğu zamanı.Gerçekten öyle duyarlı yetiştiki dışardan bir engelli görse içinden bir ses ona göz olması gerekiyorsa göz,el olması gerekiyorsa el,ayak olması gerekiyorsa ayak olmasını söylüyor gibi koşup o kişinin yardımına koşuyor.Bu da yetiştirme meselesi ve duyarlılık...

Burası paylaşım sitesi fisun ve fikirler, bilgileri yada öğrenilen şeyler paylaşılsın diye var bu site

Bu gibi ailelerde aynı şey yapmasın diye buraya yazılıyor

ama bunu anlamak için önce amaç ve niyetler iyi olması gerek

kişi farklı amaçlar güdünce pek anlaşılamaz, pek anlayamaz bunu da unutmamak gerek hiç bir zaman